Category Archives: Nederlands

De tijd vliegt

“Time flies when you’re having fun”, een toepasselijk Engels gezegde. Want man, wat gaat de tijd snel als je verloofd bent, maar ook als je een nieuwe baan begint, als je gaat verhuizen; laat staan als al deze dingen tegelijkertijd gebeuren! Inmiddels ben ik getrouwd met een fantastische vent, hoewel de diabetes probeerde aanwezig te zijn op de bruiloft stal ik de show maar daarover in een latere blog meer. De trouwfoto’s kunnen elk moment komen; erg spannend! Hopelijk zit er ook een mooie met mij en mijn pomp bij en zal er op korte termijn een blog volgen over mijn diabetes-bruiloft ervaringen, tips en vooral suggesties waar je die pomp nou moet laten!

Afgelopen mei zijn we verloofd en sinds dien zijn dingen van goed naar beter gegaan. Ik vond mijn perfecte PhD baan, weliswaar in Wenen, Oostenrijk, dus was een verhuizing noodzakelijk. Vriendlief stond open voor dit avontuur zolang de bruiloft maar op dezelfde datum en dezelfde plek plaats zou vinden. Aangezien bijna alles al geregeld was toen deze baan mij aangeboden werd leek dit wel een goed plan.

Hier zijn we dan, getrouwd, verhuisd middenin het onbekende. Het was mijn eerste verhuizing sinds dat ik glutenvrij eet; dit was zeer irritant, veroorzaakte wat hick-ups maar niet zo intensief als alles wat er voor de diabetes geregeld moest worden. Wat ben ik mijn moeder dankbaar voor alles wat die altijd gedaan heeft! Zo soepel als onze verhuizingen tussen Nederland en Duitsland altijd gingen had ik de hoeveelheid werk iets onderschat. Zes maanden verder heb ik bijna alles onder controle maar nog steeds is niet alles geregeld. In ieder geval voldoende animo voor nieuwe blog posts, een boel nieuwe plekken om mijn ervaringen over te delen en toe te voegen aan de wereldkaart; werk aan de winkel! Deze suikerzoete kaaskop is terug van weg geweest, klaar om de Vienna-edition van deze blog voort te zetten.

Dublin; het glutenvrije walhalla 

Mijn moeder en ik zijn twee handen op één buik; we hoeven maar naar elkaar te kijken en we weten wat de ander denkt. We vonden het laatst dan ook hoogtijd om eens samen een weekendje weg te gaan. Na wat gegoogle kwamen we uit op Dublin, Ierland schijnt namelijk het glutenvrije walhalla te zijn. Genoeg reden om te gaan dus!

Continue reading Dublin; het glutenvrije walhalla 

Bier festival

Mijn vriend is een échte beergeek.

Zijn nieuwste aanwinst is een mooie klimaatkast, die normaal gebruikt wordt om flessen wijn goed op temperatuur te bewaren. Bij ons ligt er bier in, want voor wie het niet weet (en ik weet niet hoe veel andere glutenvrije mensen er veel verstand van glutenvol bier hebben) maar je hebt ook bier dat net als wijn een aantal jaren moet rijpen. Ik was dan ook niet bijzonder enthousiast toen hij voorstelde om naar een bierfestival te gaan. Een bevriend stel ging ook mee en dat maakte het dan wel weer gelijk een stuk leuker voor mij.

Continue reading Bier festival

Glutenvrije pop-tarts

Amerika, het land van heerlijke, maar vooral ongezonde, dingen. Één van mijn favorieten is pop-tarts; een heerlijk zoete lekkernij die voor het ontbijt of de lunch gegeten worden. Er zijn glutenvrije varianten te koop in Amerika, maar deze missen die heerlijk slechte laag suiker erboven op. En aangezien we al lange tijd niet meer in Amerika geweest waren en ik toch zo’n zin erin had heb ik me er zelf aan gewaagd.

Continue reading Glutenvrije pop-tarts

De waterachtbaan

Het was midden in de nacht, alles was nog donker en ik werd wakker met een mond als schuurpapier en ondraaglijke dorst. Hoe kon dit? Ik had net de waterachtbaan leeg gedronken?!

Regelmatig droom ik over eten, heerlijke maaltijden, grote (soms dansende) taarten of andere lekkernijen. Na ontwaken weet ik altijd dat ik laag zit en vergt het een grote hoeveelheid zelfbeheersing om niet de hele voorraad kast leeg te eten maar het bij een hypiofit te houden… Het was mij daarentegen nog nooit overkomen dat hoge suikers óók mijn dromen beïnvloeden.

Continue reading De waterachtbaan

Sportschool vs Ik

Afgelopen maandag zijn vriendlief en ik al 3 weken lid van de sportschool. Na twee dagen lidmaatschap liepen we al krom van de spierpijn. Misschien waren we iets té ambitieus begonnen….?

Naast het laag koolhydraat dieet wilde vriendlief vaker sporten. Dus toen hij laatst bij een sportschool wilde kijken ben ik mee gegaan. Dit was namelijk niet zomaar een standaard sportschool met alleen maar martelwerktuigen, deze sportschool heeft ook een zwembad (en ik wil weer vaker baantjes trekken + aqua-lessen doen), tennis banen + les (wat ik na mijn hardloop doelen dit jaar voltooid te hebben weer op wil pakken) en squash banen. Dit is dus wel een mooie combinatie van zwemmen en tennis voor mij, en tja, als je er dan toch bent kan je maar beter wat oefeningen doen om sterker te worden. Met mijn been spieren is niks mis, maar van yoga kom ik zeer gefrustreerd terug omdat ik mezelf al niet in de ‘downward dog’ op kan drukken laat staan daar dan rust en ontspanning in vinden…

De eerste avond zijn we gelijk goed begonnen door de tennis rackets af te stoffen en een uurtje samen te spelen. Ik werd weer helemaal blij om met m’n racket op de baan te staan. Er na hebben we nog heerlijk ontspannen wat baantjes getrokken en tot slot in de stoomcabine. Dit beviel me wel, zo vind zelfs ík de sportschool leuk! Dinsdag hebben we het iets sportiever aangepakt en hebben we ons voor een groepsles funxtion ingeschreven. Funxtion is een circuit van 6-8 oefeningen die je 50 seconden doet en vervolgens krijg je 10 seconden om door te wisselen en dat een half uur lang. Het was heerlijk, het was zeer lang geleden dat ik zó intensief gesport heb, ik was compleet gesloopt maar zeer voldaan. Er na weer heerlijk het warme zwembad en de stoomcabine in, wat de spieren goed beviel.

Zaterdag lukte het me pas weer om mijn armen boven schouder hoogte optillen zonder spierpijn. Heb ik spijt? Nee absoluut niet. Inmiddels ben ik van 50eh per dag naar 30-35 eh gezakt. Door de spierpijn door mijn hele lijf word ik bij elke beweging eraan herinnerd dat ik weer flink sporten kan. Ik had vooraf véél suiker nodig, had achteraf een milde hypo en zal dit voorlopig niet doen zonder dat vriendlief mee gaat, maar ik heb het wel mooi gedaan! Nu staat de sportschool nog voor in punten, maar straks, straks als ik een funxtion les doe zonder 4 dagen lang spierpijn, dan heb ik gewonnen 🙂

Een koolhydraat-arm leven

In een recente post heb ik mijn eerste poging tot glutenvrij een koolhydraatarm bakken gedeeld. Het was een verbazingwekkend succes. Maar waarom dit jezelf, naast glutenvrij en weinig lactose, nog aan doen? De post ervoor ging over de angst dat de insulineallergie weer terug kwam, en de minder insuline je nodig hebt, des te minder kans dat je lichaam zich er weer tegen verzet. Bovendien weet elke diabeet dat insuline de vetopslag bevordert, dus minder kan in dat opzicht ook geen kwaad.

Continue reading Een koolhydraat-arm leven