De waterachtbaan

Het was midden in de nacht, alles was nog donker en ik werd wakker met een mond als schuurpapier en ondraaglijke dorst. Hoe kon dit? Ik had net de waterachtbaan leeg gedronken?!

Regelmatig droom ik over eten, heerlijke maaltijden, grote (soms dansende) taarten of andere lekkernijen. Na ontwaken weet ik altijd dat ik laag zit en vergt het een grote hoeveelheid zelfbeheersing om niet de hele voorraad kast leeg te eten maar het bij een hypiofit te houden… Het was mij daarentegen nog nooit overkomen dat hoge suikers óók mijn dromen beïnvloeden.

In mijn droom rende ik steeds naar de wc, om dan vervolgens de kraan leeg te drinken. Het begon in de sportschool waar ik met sportkleren aan steeds probeerde om niet het zwembad ín te rennen om het te drinken. Plotseling stond ik met mijn ouders in de rij, ik wist toen nog niet precies voor wat, maar ik zag weer een toilet en weg was ik. Tegen de disney_magic_kingdom_splashtijd dat ik terug kwam waren wij aan de beurt, goede timing! Mijn vader mompelde nog dat hij hoopte dat zijn goede pak niet nat zou worden. Nat? Water? Bij de gedachte werd ik al blij. Toen zaten we in zo’n nep boomstam bootje, hoezee, een waterachtbaan! Wel was ik enigszins chagrijnig dat er overal om me heen water was en ik niets mocht drinken. We kwamen uit de tunnel, het bootje kantelt en we duiken naar beneden. Een mega water golf doemt voor ons op, ik ga in het bootje staan, open mijn mond… en drink al het water! Vervolgens draai ik me naar mijn vader toe, “kleding is mooi droog gebleven hé”, lach me een ongeluk om vervolgens wakker te worden. Dan ren ik naar de wc want mijn blaas staat op knappen en drink ik vervolgens heel veel water.

Het zal niet als een verrassing komen dat ik heel erg hoog was. Ik heb net een week ziek op bed gelegen met de griep en begon me overdag eindelijk ietsje beter te voelen. Helaas ben ik na het eten naar 20+ doorgeschoten en er tot half zes ’s ochtends niet meer vanaf gekomen. Mijn lichaam was logischerwijs behoorlijk uitgedroogd, dusdanig dat toen ik tranen voelde opwellen van frustratie dat mijn suikers nóg steeds hoog waren, er geen tranen kwamen. Mijn lichaam had geen vocht te verliezen….

Gelukkig ben ik de nacht door gekomen en waren mijn suikers in de ochtend weer wat genormaliseerd. Nog beter is dat hoewel ik nog wel wat hoest, ik niet ziek meer ben! Volgende keer heb ik toch wel liever dromen over eten dan over water 😉

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s