Hardlopen met diabetes

Hardlopen, ik doe het graag,  soms liever niet… maar meestal ga ik dan toch. Voor ik diabetes had, deed ik aan atletiek en door de jaren heen heb ik toch vaker wél hardgelopen dan niet. Vooral de laatste twee jaar voor de insuline allergie waren zwaar. Vaak als ik wilde kon het qua suikers niet en moest er altijd iemand met me omdat het niet verantwoord was om alleen te gaan. Al jaren is mijn vader mijn trotse coach en mijn moeder trouwe supporter. Zij waren erbij toen ik onder de blubber zat na een cross wedstrijd, gingen mee als ik het alleen niet kon, of haalden me op als ik wel alleen ging maar niet meer thuis kon komen.

Het is een jaar geleden dat ik voor mijn stage in Groningen zat, nét na mijn behandeling. Dat was al spannend genoeg, maar na een paar weken ging ik zelfs in het verre Groningen alleen hardlopen. In 2015 heb ik uiteindelijk 270 km hard gelopen, een erg mooi resultaat! Dit jaar ga ik voor minstens 300 km en hoop ik 30km per maand te kunnen lopen! Andere hardloop doelen die ik mezelf gesteld  heb zijn om de Marikenloop (5km) in mei onder de 30 minuten te lopen en in juni mijn eerste 10 km hardloop wedstrijd te doen. Ik heb er het vertrouwen in en nog belangrijker, ik heb tegenwoordig weer veel meer plezier in het lopen. Het gebeurt zo weinig dat mijn suikers mijn plannen dwarsbomen…

Alleen bij de generale repetitie voor de Hoge Veluwe loop afgelopen jaar, mijn vader was er gelukkig bij, kon ik de laatste km achterop de fiets mee terug. Dat gaf geen goed gevoel om zó laag te zitten dat ik zelf niet meer door kon… maar, uiteindelijk heb ik de wedstrijd een paar dagen later uitgelopen met een mooie tijd!

 

Prikken voor de start
Tevens was ik eind november / begin december in Vancouver, Canada voor het wereld diabetes congres. Ook daar wordt altijd een 5km wedstrijd gekoppeld aan het congres gehouden. De 2x ervoor dat ik er bij was heb ik niet mee gedaan omdat me dat niet verstandig leek. Aan de ene kant was het waarschijnlijk een veilige plek om flauw te vallen, aan de andere kant ook wel lichtelijk gênant 😉 Nu was het zo ver, mijn suikers gingen goed, ik had zelfs al twee keer alleen getraind en kon ik zonder zorgen mee doen aan de wedstrijd. Wat een heerlijk gevoel! Wat heeft de insuline allergie behandeling veel deuren voor me geopend en wat was het super vet om tezamen met circa 300 anderen die allemaal een link hadden met diabetes in het donker door Vancouver te rennen. Het was een unieke beleving!

Of ik de 5km onder de 30 minuten ga lopen in mei? De kans is aanwezig maar het zal wel van de suikers van de 48 uur ervoor afhangen. Voorlopig blijf ik er wel lekker voor trainen. En de langere duurlopen om de 10km straks te kunnen doen, die doe ik nog steeds gezellig met m’n coach (want anders is het wel een beetje saai, zo’n eind) !

Elkaar naar de finish helpen!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s