Een foutje overkomt de besten

Met de zon op mijn gezicht doe ik een derde poging om deze blog te schrijven. Want hoe schrijf je op een leuke manier over de grootste fout in je diabetes carrière? Over een ochtend vol hypo’s zonder reden en zelfs zonder te bolussen voor de lunch niet te stijgen? Over zes uur niet boven de 3,5 uit komen en er pas 3 dagen later achter komen wat de reden was?

30eh bolussen ipv 0.

Het gebeurt dus zelfs de besten. Ik ben een voorbeeldige diabeet die netjes 6x of meer prikt per dag, alles invoert in de pomp en bijzonderheden keurig bijhoudt op de telefoon. Maar zelfs mij is dit over komen. Vol ongeloof keek ik naar de upload van mijn pomp…. 30 eenheden, het stond er echt.

Mijn vriend was achteraf wel opgelucht, die had zich best zorgen gemaakt dat zo’n hypo ochtend vaker opeens voor kon komen. Op zich heeft hij daar wel gelijk in want het was geen fijne ochtend. Na het ontbijt wilde ik opstaan en voelde ik me wat licht in mijn hoofd, dus ik prikken, 2.7. Hmm… zou de insuline sneller werken dan mijn ontbijt? Hup een flink glas limonade en dan over een half uur nog maar even prikken. Nog een glas limonade, suiker tabletten, suikerspin en zelfs een lunch bij bagels en beans met een groot glas sap hielpen allemaal niet. Uiteindelijk heb ik toch de arts gebeld, en samen terug gekeken in de pomp geschiedenis, tot aan de bolus van het ontbijt want ervoor had ik toch niets gedaan?!

De wijze les, altijd controleren of een 0,0 bolus idd 0,0 is en de pomp niet doorgeschoten is naar het maximum, en als ik langer laag blijf toch even iets verder de bolus historie door kijken.

Maar zonder zorgen suikerspin kunnen eten, dat was wel echt even een fijn moment!

IMG_5357

Advertisements