Gespot: soortgenoten

Je bent een patiënt, of je nu diabetes, coeliakie of hooikoorts hebt. Je bent ‘anders’. En daar word je soms keihard mee geconfronteerd, of dat nu een afwijzing door de diabetes is in een sollicitatie gesprek, of ergens niet kunnen eten omdat er niet met allergieën rekening gehouden is. Zonder dat je het wilt wordt je constant eraan herinnerd dat je ‘anders’ bent.

Misschien maakt dat het juist extra leuk als je soortgenoten spot. Laatst in het college zag ik iemand anders met een pomp aan zijn broek hangen. Uiteraard heb ik me gelijk voorgesteld, hoewel ik pas achteraf bedacht dat ik die persoon er nu ook op wees dat hij ‘anders’ was. Ook bedacht ik me dat niet iedereen zo enthousiast wordt van het zien van een soortgenoot, maar gelukkig ging degene er well chill mee om. Die vond het volgens mij wel geinig want ik was de eerste soortgenoot die hij in 3 jaar studie tegen kwam.

Niet alleen ik maar ook familie en vriend-lief ‘spotten’ mee. Zo zat mijn moeder tijdens het ontbijt op vakantie wel erg naar de tafel achter mij te staren. Daar kwam namelijk een boodschappen tas mee waar eigen brood en ander etenswaar uit kwam, soort genoot, en dus instant-connection ! Op meerdere stranden werden dit jaar soort genoten gespot door de witte stickers op de huid, die springen er toch wel uit op een zon gebruinde huid, soort genoot, en dus instant-connection ! Op het station spotte mijn vriend laatst een test strip, hier was een soortgenoot langs geweest!

Hoewel ik de meeste soortgenoten niet aanspreek voel je altijd die connectie. Iemand anders heeft het ook. Het gevoel dat je niet alleen bent, ook al ken je die mensen niet. En telkens dat geluksmomentje als je er weer eentje ziet, hoe vervelend het voor die ander ook is dat hij/zij hetzelfde heeft. Eigenlijk best gek, maar wat wil je, als je ‘anders’ bent ?!

Advertisements